امروز تصمیم گرفتم از خودم حرفی نزنم،باشعروجمله قصارومعماو...همه رابه دنياي شگفت انگيز بزرگترها دعوت کنم....!
بخشي ازترجمه شعريک شاعره فرانسوي به نام "نانسي سيمس":
زندگي مسابقه نيست
زندگي يک سفر است
وتوآن مسافري باش که درهرگامش
ترنم خوش لحظه هاجاريست.
****************************
و اما خیام خودمون میگه:
ازحادثه جهان زاينده مترس
ازهرچه رسدچونيست باينده مترس
اين يک دم عمرراغنيمت بشمر
بررفته مينديش وازآينده مترس
****************************
حرف بزرگترها.......!!!
*دست به يقه شدن باحاکم بسيارساده تراست ازرودررويي باعقايدي که اودرتوحاکم کرده است.
**گذشتهءانسان بزرگترين زندان آزادي اوست.
***زندگي مثل يک فنجان چاي است.هش دار!اين فنجان زودسردمي شودوازدهن مي افتد.
****وقتی همه مانندهم فکرمی کننددرواقع هيچکس فکرنمی کند(والترليپمن )
*****کسی که بااوخنديده ای راازيادمی بری ولی کسی که بااوگريستی راهرگز.
******زنان راژرف می پندارند.چرا؟زيراهيچ کس هرگزدرآنان ژرفايی نمی يابد(نيچه )
*******مردان بزرگ به خودسخت می گيرندمردان کوچک به ديگران(کنفوسيوس)
********هرچيزی که بتوان قيمتی برايش معين کردبي ارزش است.قيمت شماچقدراست؟
****************************
نتیجه اخلاقی:
معجزه کن معجزه کن
ورنه ميلادتوجزخاطره دردی بيهوده چيست
هم از آن دست که مرگ ات.

