یک آغاز

به نام خداوند بخشنده مهربان، به نام آنکه هر چه در زمین و آسمانهاست همه به تسبیح و ستایش او که مقتدر و حکیم است مشغولند. آن خدائی که آسمانها و زمین همه ملک اوست. او که خلق را زنده میگرداند و باز میمیراند و او که در عالم به همه چیز تواناست. او که اول و آخر هستی است و پیدا و پنهان همه اوست. او که به همه امور عالم داناست و او که هر چه در زمین فرو رود و هر چه برآید و آنچه از آسمان نازل شود و آنچه بالا رود همه را میداند و هر کجا باشید او با شماست و هر چه کنید به خوبی آگاه است. آسمانها و زمین همه ملک اوست و رجوع همه عالم بسوی اوست. شب را در پرده زرین روز پنهان کند و روز را در خیمه سیاه شب نهان دارد و او به اسرار دلهای خلق هم آگاه است.

با استعانت از آن یگانه عالم و با انگیزه بر جای نهادن نظریات شخصی خویش برای گشودن منفذی برای گفتگو، تصمیم به ایجاد این وبلاگ نمودم، امیدوارم با یاری دوستان عزیز(با ارایه نظریات و انتقادات) در توسعه و تعمیق این مطالب همت گمارده وبا یک تعامل دوستانه فکری، دایره معرفتی خویش را تعالی بخشیم. و نیز بدین وسیله محفلی برای دوستی و نزدیکی مهیا کرده باشیم. برای آغاز این بلاگ متنی و سخنی از عارف بزرگ ابن عربی(اندلسی) انتخاب کرده و عرضه میدارم:

تا امروز با همنشینی که همکیش من نبود مخالفت می ورزیدم. ولیکن امروز دل من پذیرای همهء صورتها شده است، چراگاه همه آهوان است و بتکده بتان و صومعهء راهبان و کعبه طائفان و الواح تورات و اوراق قرآن. دین من اینک این عشق است، و هر جا که کاروان عشق برود دین و ایمان من هم بدنبالش روان است.

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست